CENNY NABYTEK

Biblioteka wzbogaciła się o dwie interesujące pozycje, z którymi warto się zapoznać:
1. Roszkowski W.: „Świat Chrystusa” komplet 3-tomowyŚwiat Chrystusa
.
Autor stworzył niespotykaną panoramę starożytnego świata w latach, które związane są bezpośrednio z ziemskim życiem Jezusa. Rok po roku wędrujemy od dalekich Chin po Irlandię i Germanię – ówczesne krańce cywilizacji – z naciskiem oczywiście na Imperium Rzymskie. Główną uwagę autor przywiązuje do wydarzeń w Palestynie i do zdarzeń z życia Jezusa Chrystusa. Choć książka napisana jest pięknym, literackim językiem, autor opiera się tylko na historycznych faktach; wśród wielu źródeł i monografii na czoło wybija się przekaz ewangeliczny.Wielkim walorem publikacji są ilustracje, a więc zdjęcia, ryciny i reprodukcje obrazów wspaniałych malarzy oraz mapy wykonane własnoręcznie i z wielką pieczołowitością przez profesora Roszkowskiego! W każdym z tomów znajduje się kolejno 110, 140 oraz 107 barwnych ilustracji pomagających zrozumieć opisywane wydarzenia. 2. Nowak A,: „Dzieje Polski”Dzieje Polski  T.1-3  Tom 1. Skąd nasz ród Tom 2. Od rozbicia do nowej Polski Tom 3.  Królestwo zwycięskiego orła  

Ksiądz Jacek w Kazachstanie-relacje

8.12.2016 Jestem już w Kazachstanie ! Pozdrawiam
———————————————————————-
10.12.2016 Pociąg do Kokczetau ! Można spać, jak na łóżku ! Właśnie dojeżdżamy do mojej pierwszej placówki w Kazachstanie, Kokczetau ! Pozdrawiam
———————————————————————–
11.12. Pierwsze zaspy w drodze do Oziornoje, potrzeba bratniej pomocy!     Teraz jedziemy już po stepie, bo droga zawiana ! Może być ok -40, mój nowy Proboszcz wspomina, że jednego roku w styczniu było -46, ale wilgotność powietrza jest mniejsza niż w Polsce, stąd temp. odczuwalna jest trochę mniejsza, ale zimno jest, dzisiaj – 20, pozdrawiam
———————————————————————–
25.12.2016 (dziś -33C) msza w Symferopolu
To zdjęcie po wczorajszej Mszy Świętej dla wspólnoty katolickiej w Symferopolu, 25 km od naszego Kościoła Parafialnego w Kokszetau. Jak widać to liturgia domowa dla kilkunastu osób, katolików w trzecim i czwartym pokoleniu po Zesłańcach czasów stalinowskich ! Pozdrawiam.
————————————————
27.12.2016 

Koleda w KazachstanieDzisiaj Msza Święta miała miejsce miejscowości Woldarowka, 90 km od Kokszetau, nazwa obecna to Saumalkol! Wspólnota katolicka liczy kilkanaście osób ! Było 6 jak widać na zdjęciu ! 

ZIEMSKIE ŻYCIE BOGA – CZŁOWIEKA

0006aCzy Ewangelie wyczerpują poznanie 33 lat życia Jezusa na ziemi? Maria Valtorta, (1897-1961) po tragicznym wypadku przez 29 lat była sparaliżowana, a w roku 1931 poświęciła się Bożemu Miłosierdziu. Od 1934 roku doznawała wizji i rozmawiała z Jezusem. Czy tak było rzeczywiście? Czy podobnie jak innym wizjonerom, nie dowierzano jej? Sam Jezus tak mówi Marii: „Gdy ci ukazuję wydarzenia z Mego życia publicznego, słyszę już chór doktorów, wysuwających trudności i mówiących: Ale tego nie było w Ewangelii. Jakżeż ona mogła to widzieć.”

O nadprzyrodzonym pochodzeniu oraz prawowierności dzieł spisanych przez Valtortę zaświadczył też, „polecając”, czy wręcz „nakazując” ich lekturę swym duchowym córkom, św. o. Pio, kapłan obdarzony przecież przez Boga szczególnym darem rozeznania duchowego. Dla bł. Matki Teresy z Kalkuty „Poemat” był najważniejszą, po Piśmie Świętym i Brewiarzu, lekturą duchową. Pytana o opinię na temat tego dzieła, odpowiadała krótko, acz treściwie: „czytać!”. A prałat Pasquale Macchi, sekretarz Pawła VI, zapytany o osobisty stosunek tego Papieża do pism Valtorty, wyznał w 1963 roku, iż: „Kiedy Jego Świątobliwość Paweł VI był arcybiskupem Mediolanu, przeczytał jedną z ksiąg „Poematu Boga-Człowieka”. Powiedział mi, jak bardzo ceni to dzieło i poprosił mnie, abym spowodował umieszczenie całego Poematu w bibliotece seminarium diecezjalnego”.

 

 

TAJEMNICA ADORACJI…

Tajemnica Adoracji

Malutka książeczka, a tyle wnosi..           Otwiera oczy na to, że adoracja jest koniecznym elementem życia chrześcijańskiego oraz że uczucie pustki,
które odczuwamy i tłumimy jest głodem bezwarunkowej miłości Boga, którym napełnia nasze serca Jezus, aby służyła nam jako drogowskaz. Sama modlitwa nie zaspokoi tego głodu, potrzebny jest nam do tego pokarm z Ciała i Krwi naszego Pana, który odżywia nasze dusze, jeśli jesteśmy nań gotowi i napełnia Pokojem.

 „Zapisz te obietnice, które tobie dzisiaj przekazuję: przyrzekam duszy, która często przychodzi nawiedzać mnie w tym Sakramencie Miłości, przyjąć ją serdecznie razem ze wszystkimi Błogosławionymi i Aniołami Nieba. A każde jej nawiedzenie będzie zapisane w Księdze jej życia i udzielę jej:…” (12 obietnic)

 

 

 

KĄCIK CIEKAWEJ KSIĄŻKI

KLUZ WŁADYSŁAW: 47 lat życia.

„Czy czterdzieści siedem lat życia jest długim okresem czasu? W porównaniu z wiecznością – na pewno błyskiem, ale jeżeli chodzi o doczesne życie – jest wystarczającym okresem, aby stac sie symbolem bądź heroizmu  bądźbestialstwa.(…)Udowodnili to dwaj ludzie, przez 47 lat swego życia, w tym samym okresie historycznym. Więcej – pierwsze ich lata były podobne do siebie. Obaj byli ministrantami, często przystępowali do spowiedzi i przyjmowali Komunię Św., marzyli o kapłaństwie i pracy w roli misjonarzy. Obaj dobrze się uczyli. Mieli podobne dyspozycje psychiczne – zamiłowanie do nauk ścisłych i zdolności organizacyjne. Z czasem obaj pragnęłi zdobyć dla swoich ideałów cały świat i to drogą ślepego posłuszeństwa. W roku 1941 drogi ich skrzyżowały się. Spotkali się po raz pierwszy i ostatni. Jeden z nich to o. Maksymian Kolbe, twórca i gwardian Niepkalanowa, w tym czasie wiezień oświęcimski, drugi to twórca i komendant obozu koncentracyjnego w Oświecimiu Rudolf Hess (…) Każdy rozdział przedstawia pewien okres czasu (…). Pierwsza część każdego rozdziału jest poświęcona Maksymilianowi Kolbe (A), druga Hessowi (B). W ten sposób czytelnik będzie mógł lepiej zaobserwować 47 lat życia tych, którzy stali się skrajnymi symbolami XX wieku” (ze wstępu do książki)

BARDY GUSTAWE: Święty Augustyn człowiek i dzieło.jygfugtftfkuyfgkjygi 

ŚWIĘTY AUGUSTYN;: Wyznania

Francuski patrolog tak uzasadnia napisanie biografii: “Św. Augustyn jest bez wątpienia najbardziej znanym spośród Ojców Kościoła; nie ma człowieka, który by nie czytał “Wyznań” albo przynamniej nie pragnąłby ich przeczytać. Być może jednak jest on jednocześnie jednym z Ojców najgorzej znanym”. Książka Bardy’ego jest kompendium wiedzy o życiu i działalności Świętego. Na tle świata z IV wieku autor prowadzi czytelnika od czasów dzieciństwa, burzliwego wieku młodzieńczego, poprzez nawrócenie do myśliciela i budowniczego doktryny chrześcijańskiej, duszpasterza, zarzadcy diecezji, biskupa Hippo-Regius w Afryce. Olbrzymią część książki stanowią wypisy z dzieł Augustyna, umiejętnie dobane i powiązane przez autora jego własnym komentarzem. To odróżnia ją od innych biografii Świętego


KĄCIK CIEKAWEJ KSIĄŻKI

Czytanie to jest odnajdywanie własnych bogactw i własnych możliwości przy pomocy cudzych słów”(Jarosław Iwaszkiewicz)

ZOFIA KOSSAK: Błogosławiona wina

Powieść osnuta na autentycznym wydarzeniu z 1631 roku, porwania z Rzymu Cudownego Wizerunku Matki Bożej – Madonny Gregoriańskiej – przez cudownie uzdrowionego wojewodę mińskiego, senatora Rzeczypospolitej, księcia Mikołaja Sapiehę i przewiezieniu go do Kodnia, gdzie znajduje się do dziś. To powieść o błogosławionej winie – dramacie i przemianie bohatera, wyklętego przez Urbana VIII i przywróconego do łask po zmianie w pokutnika – pielgrzyma.

WERFEL FRANCISZEK: Pieśń o Bernadetcie

Autor podczas II wojny światowej znalazł się w Lourdes. Tutaj poznał prawdziwą historię dziewczynki Bernardetty Soubirous i cudownych uzdrowień w Lourdes.
Pewnego dnia uczynił ślub, że jeśli będzie mu dane wydostać się z beznadziejnego położenia i wylądować u zbawczych wybrzeży Ameryki to przed rozpoczęciem jakiejkolwiek pracy zaśpiewa światu pieśń o Bernadettcie.
Powieść „Pieśń o Bernadetcie” jest spełnieniem tego ślubu. W formie powieści opisuje rzeczywiste fakty. Początek ich sięga lat pięćdziesiątych XIX wieku. Autor ukazuje ubogą rodzinę Soubirous, Ludwikę i Franciszka oraz  ich czworo dzieci  mieszkającą w Lourdes, u stóp Pirenejów, we Francji.  

W dniu 11 lutego1858 roku czternastoletniej Bernardettcie, w grocie w Massabielle, objawia się Najświętsza Panienka. Od tej pory rozpoczynają się objawienia Matki Bożej, na które Bernardetta przychodzi zawsze z różańcem w ręku, ponieważ wszystkie kobiety z Lourdes noszą stale różaniec przy sobie jako wyraz ich pobożności. Z czasem w grocie w Massabielle wytryska cudowne źródełko, którego wody dokonują cudownych
uzdrowień. Bernardetta chora na nieuleczalną chorobę mając 22 lata wstępuje do klasztoru sióstr pod wezwaniem Świętej Hildegardy w Nevers. W zakonie pełni rolę pielęgniarki i zakrystianki. Jednak jej stan zdrowia pogarsza się, po długiej chorobie umiera, mając 35 lat, ze słowami na ustach „Matko Boża, módl się za mnie, biedną grzesznicą”.
Autor książki odważył się napisać „Pieśń o Bernadetcie” mimo, że nie był katolikiem. Odwagi dodało mu postanowienie podjęte przed wieloma laty, wówczas gdy był początkującym literatem. Postanowił wówczas, że w swojej twórczości, wszędzie i zawsze będzie wielbić Boże tajemnice i opiewać świętość dusz ludzkich, nie zwracając uwagi na ducha czasu, w którym ludzie z lekceważeniem i obojętnością a nawet drwiną odwracają się od tych największych i ostatecznych wartości życia.